Etme
Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme
BaÅŸka bir yar baÅŸka bir dosta meylediyorsun etme
Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme
Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme
Okumaya devam et »
saplanti sanirsin bakislarimi,
âmâ gözlerim medet beklerken.
akinti sanirsin gözyaslarimi,
veda sözlerim sitem eylerken.
efkârini maziye mâl etme,
bu yagmur da birgün diner.
anilari kendine yük etme,
gün gelir hepsi üstüste biner.
sanirsin, zenginler oldu fakir.
krallar görüldü hor ve hâkir.
kan revana dönen aleminde,
hayalin gitti, geriye kaldi kir.
ideoloji öldü, diyor bir bay.
artik beni ne sayarsan say!
aydinlik karanliga maglup,
bende siyah ellerinde kobay!
maviye
maviye çalar gözlerin,
yangın mavisine
rüzgarda asi,
körsem,
senden gayrısına yoksam
bozuksam,
can benim, düş benim,
ellere nesi?
hadi gel,
ay karanlık…
İtten aç,
yılandan çıplak,
vurgun ve bela
gelip durmuşsam kapına
var mı ki doymazlığım?
Ä°lle de ille
sevmelerim,
sevmelerim gibisi?
oturmuş yazıcılar
fermanım yazar
nolur gel,
ay karanlık…
dört yanım puşt zulası,
dost yüzlü,
dost gülücüklü
cıgaramdan yanar.
alnım öperler,
suskun, hayın, çıyansı.
dört yanım puşt zulası,
dönerim dönerim çıkmaz.
en leylim gecede ölesim tutmuş
etme gel,
ay karanlık…
sana geldim, içim ümitlerle dolu
beni sarhoÅŸ etme Ä°stanbul, ne olur
bir gün ben de eririrm caddelerinde
Çürür kemiklerim adım unutulur
yine sen kalırsın dipdiri, sımsıcak
göğün bulutların, denizlerin kalır
oynama Ä°stanbul, benimle oynama
bir gün öldürür beni bu dert, bu kahır
ezilmiş ellerimin arasında başım
bu yeryüzünde başka çarem kalmamış
İşte gelip kapılarına dayanmışım
karşında yıkılmış bir duvar gibiyim
beni sarhoş etme, başım dönüyor
Üstüme varma İstanbul, kederliyim.
