Fransa’da zorunlu askerliÄŸin kaldırılması ve ordunun profesyonelleÅŸmesinin ardından iÅŸ yükü azalan askerî mahkemeler, iÅŸlemez hale geldiÄŸi gerekçesiyle kapatıldı. Bundan sonra, Fransız askerleri Fransa ve dışında iÅŸledikleri tüm suçlardan sivil mahkemelere karşı sorumlu olacak. Fransız askerî mahkemeleri, son yıllarda insan hakları örgütlerince eleÅŸtiriliyordu.
Uzayda, GüneÅŸ’ten 500 kat daha fazla kütleye sahip bir karadelik bulundu.
Avrupa Uzay Ajansı uydusu XMM-Newton’ın tespit ettiÄŸi bu yeni tip karadelik ‘süperkütleye’ sahip oluÅŸumlar zincirinin ‘kayıp halkasını’ teÅŸkil ediyor.
HLX-1 adı verilen karadeliÄŸin parlaklığı ‘olaÄŸanüstü’ olarak nitelendirildi.
Parlaklığın GüneÅŸ’in parlaklığından 260 milyon kat daha fazla olduÄŸu belirtildi.
Fakat bu parlaklık, yaydığı ışık değildir, yaydığı alfa ve gama ışıkları olarak ele alınmıştır
unutmadan…
Ä°nsan, maddî bir varlık olarak düşünülünce, kâinatın büyüklüğü yanında ne kadar küçük bir cismaniyete sahiptir. Manevî varlığı; akıl, his, tahayyül gibi kabiliyetleri ile gözönüne alındığında, kâinat yanında insanın ehemmiyeti daha iyi anlaşılabilmektedir. Ä°nsan, bu özellikleriyle kâinatın misal-i musaggarı (küçültülmüş misali)dir. Ä°nsanın tüm aklî aaliyetleri içerisinde en baÅŸta gelen en mühim ve en kıymetli aklî faaliyeti ise, kâinat kitabını okuyarak Allah’ı tanıması, O’na iman ve itaatidir.
Haber Kaynak: Haber7
gözlerinizin ikisi de yerinde, adnan bey,
iki gözünüzle bakarsınız,
iki kurnaz,
iki hayın,
ve zeytini yağlı iki gözünüzle
bakarsınız kürsüden meclise kibirli kibirli
ve topraklarına çiftliklerinizin
ve çek defterinize.
ellerinizin ikisi de yerinde, adnan bey,
iki elinizle okşarsınız,
iki tombul,
iki ak,
vıcık vıcık terli iki elinizle
okşarsınız pomadalı saçlarınızı,
dövizlerinizi,
ve memelerini metreslerinizin.
İki bacağınızın ikisi de yerinde, adnan bey,
iki bacağınız taşır geniş kalçalarınızı,
iki bacağınızla çıkarsınız huzuruna eisenhowerin,
ve bütün kaygınız
iki bacağınızın arkadan birleştiği yeri
halkın tekmesinden korumaktır.
benim gözlerimin ikisi de yok.
benim ellerimin ikisi de yok.
benim bacaklarımın ikisi de yok.
ben yokum.
beni, Üniversiteli yedek subayı,
korede harcadınız, adnan bey.
elleriniz itti beni ölüme,
vıcık vıcık terli, tombul elleriniz.
gözleriniz şöyle bir baktı arkamdan
ve ben al kan içinde ölürken
çığlığımı duymamanız için
kaçırdı sizi bacaklarınız arabanıza bindirip.
ama ben peÅŸinizdeyim, adnan bey,
ölüler otomobilden hızlı gider,
kör gözlerim,
kopuk ellerim,
kesik bacaklarımla peşinizdeyim.
diyetimi istiyorum, adnan bey,
göze göz,
ele el,
bacaÄŸa bacak,
diyetimi istiyorum,
alacağım da.
ne zaman elime bir kalem alsam
sana seslenmek geliyor içimden
güzelliğini hatırlıyorum bir yaz günü
yine gemiler geçiyor uzaklardan
biz yosun kokulu rıhtımlarda el ele
Åžehirlerden istanbul,aylardan temmuz
ne zaman elime bir kalem alsam
geçmişi seninle yeniden yaşiyoruz
ne zaman elime bir kitap alsam
hep seni okuyorum inanır mısın
istiyorum seni anlatmalı bütün romanlar
sevilen kadin hep sen olmalısın.
ne zaman elime bir kibrit alsam
yine istanbulu yakmak geçiyor aklımdan
bu sensiz sokakları, bu evleri
bu plajları bu denizleri
sensiz kaldığım bu şehri tüm yakasım geliyor
yine alev alev bir istanbul düşünüyorum
ve çaresiz yaktığım bütün sigaraların
dumanlarında seni görüyorum.
ne zaman elime bir fırça alsam
yüzünü çiziyorum kapılara,duvarlara
bir bir hatırlıyorum bütün hatlarını
gozlerini dudaklarını saçlarını
baktığım her yere gölgen düşüyor
dokundugum herseyde senin sıcaklığın
sonra dağlar, denizler giriyor aramıza
gitgide büyüyor uzaklığın
ne zaman elime bir kadeh alsam
delicesine sarhos olmak istiyorum
içkiler seni hatırlatıyor yine
kırıyorum birbiri ardınca kadehleri
artık hiç birşey kar etmez biliyorum
ne dost, ne içki, ne aşk, ne kadın
gözlerimde yıllardır eşsiz olan
değişmeyen bir sen varsın
ne zaman elime bir ayna alsam
gozlerimden korkuyorum, bakışlarımdan
bu seni unutamayan benden korkuyorum
uçurum çizgiler, kara gölgeler
bir sonun belirtileri yüzümde yer yer
karşımdaki yüz sefil bir akşam
hep sana sesleniyorum duyuyor musun
ne zaman elime bir kağıt alsam.
dün gece gene ağladım.
geçmişe gittim bir an,gecenin bir vakti.
o okul yıllarımıza,
ne sevgiydi o yine aklıma geldi,
gecenin bir vakti.
paramızda yoktu,gezip eğlenecek.
sinemaya giderdik gazoz içemezdik,
Çay bahçesine giderdik,birer çayla idare ederdik.
ama göz göze bakışır,el ele tutuşur,
yüreklerimizi titretirdik.
ne sevgiydi o,
ben köşe başında beklerdim,
sende camda,
bakışırdık öylece,
hiçbir şey düşünmezdik ki,
birbirimizden baÅŸka,
kayalıklar arasında filizlenmiş,
nadide çiçek gibi,
ne sevgiydi o,içimizde gittikçe büyüyen.
paramız pulumuz yoktu ama,
zengindik biz,
Şimdi o zenginliği arıyorum.
o sevgi nerede ÅŸimdi.
