Berdan.Net

son kaya iniyor kuyu aydınlanıyor
ses insanın derinlerde parlayan
son isyan denemesi oluyor güzel
İçimde yaman tutuk bir şair doğuyor
tut elimden
dosta düşmana karşı bir iyi konuşayım
tut
kulede saat kırılmasın
geyikler sağır
rüyalar boğuk olmasın

son kıral ağlıyor, üstünde son kuş yoruluyor
halkın kayıp annelere karşı saygısı yok
tut elimden
düşen tüyleri toplayalım
tut
İsimsiz çocuk ağlamasın
kuyuda ışık sönmesin
kırk oda içiçe dönmesin
halayıklar sağır
dualar boğuk olmasın

son insan yürüyor
tut elimden kaçalım
kaçalım kaçalım
bizi kimseler görmesin
arıyanlar bulmasın
tren duvarları sarsmasın
yürek bu kadar hızlı çarpmasın
kan böylesine hızlı akmasın
askın kulakları sağır
sesi boğuk olmasın

doguÅŸtan aldanir kisi
bir yalandir yasamak, ucuz
kimbilir hangi ozanin soyledigi
bir yalandir olmek kuskusuz

bizi hep aldattilar oyle ya
hep yalan bu seyler, hep yalan bu doga
ve en buyuk yalan bir gun allaha
odenecek can borcumuz

peygamberler ki; o som agizlilar
yalan soylediler, yalan yazdilar
kufurler, dualar, ilahiler, sarkilar
ne kadar da belli kor oldugumuz.

gunes, deniz, yildizlar, manzara
nereye baksan tadimlik bir sofra
geceler, dusler, kadinlar ve sonra
bir yasak yemis; tatsiz tuzsuz

eski bir bohcayiz biz, yamali yirtik
acsalar icimizi boydan boya karanlik
su kirli pacavralari toplayin artik
inanmak bir yalana butun sucumuz

dusun! kim soylemis bu yalanlari
hangi bosbogaz, hangi tanri
en iyisi sevmek yine insanlari
ki bi yalandir sevmek; sonsuz?