onumden cekilirsen istanbul gorunecek
nerede oldugumu bilecegim
sisler utanacak egilecek
agzinin ucundan opecegim
sacina kalbimi takacagim
avcunda bir siir buyuyecek
nerede oldugumu bilecegim
bu ciplak geceler yok mu
bu plak boyle aglamiyor mu
camlari kirmak isten degil
delirecek miyim neyim
kirpiklerimden misra dokuluyor
kenyada simsiyah yalnizim
yoksul bir silepte gemiciyim
malezyada yuk bekliyorum
onumden cekilirsen istanbul gorunecek
nerede oldugumu bilecegim
gozlerini sondurme muhtacim
ben senin aydinligina muhtacim
yepyeni bir ilkbahar harcayip
bir yaz bogup bir sonbahar harcayip
ruzgar gulunu arayacagim
oranda pernanboucta tombuktuda
vincler yine aksamlari indirecekler
yine karanliga bulasacagim
gozlerin ruzgarda savrulacak
ikimiz iki sap bugday olsak
sen benim olsan ben senin olsam
bir gece vakti aklina gelsem
uykunu tutsam birakmasam
seni kucaklasam kucaklasam
birbirimizin kalbini dinlesek
dunyanin kalbini dinlesek
buyuk atesler yaksalar
iki guvercin ucursalar
nerede oldugumuzu bilsek
acilmis sarmasik gulleri kokulariyla baygin
en gorkemli saatinde yildiz alacasinin
gizli bir yilan gibi yuvarlanmis icimde kader
uzak bir telefonda aglayan yagmurlu genc kadin
ruzgar uzak karanliklara surmus yildizlari
mor kivilcimlar geciyor daginik yalnizligimdan
onu cok ariyorum onu cok ariyorum
heryerimde vucudumun agir yanik sizilari
bir yerlere yildirim dusuyorum
ayriligimizi hisettigim an demirler eriyor hirsimdan
ay isigina batmis karabiber agaclari gumus tozu
gecenin irmaginda yuzuyor zambaklar yaseminler unutulmus
tedirgin gulumser
cunku ayrilik da sevdaya dahil cunku ayrilanlar hala sevgili
hic bir ani tek basina yasayamazlar
her an otekisiyle birlikte hersey onunla ilgili
telasli karanlikta yumusak yarasalar
gittikce genisliyen yakilmis ot kokusu
yildizlar inanilmiyacak bir irilikte
yansimalar tutmus butun sahili
cunku ayrilmanin da vahsi bir tadi var
oyle vahsi bir tad ki dayanilir gibi degil
cunku ayriliklar da sevdaya dahil
cunku ayrilanlar hala sevgili
yanlizlik hizla alcalan bulutlar karanlik bir agirlik
hava agir toprak agir yaprak agir
su tozlari yagiyor ustumuze
ozgurlugumuz yoksa yalnizligimiz midir
eflatuna calar puslu lacivert bir sis kusatti ormani
karanlik coktu denize
yanlizlik cakmak tasi gibi sert elmas gibi keskin
ne yanina donsen bir yerin kesilir fena kan kaybedersin
kapini bir calan olmadi mi hele elini bir tutan
bilekleri bembeyaz kugu boynu parmaklari uzun ve ince
simsicak bakislari suc ortagi kacamak gulusleri gizlice
yalnizlarin en buyuk sorunu tek basina ozgurluk ne ise yarayacak
bir turlu cozemedikleri bu olu bir gezegenin soguk tenhaligina
benzemesin diye ozgurluk mutlaka paylasilacak suc ortagi bir sevgiliyle
sanmistik ki ikimiz yeryuzunde ancak birbirimiz icin variz
ikimiz sanmistik ki tek kisilik bir yalnizliga bile rahatca sigariz
hic yanilmamisiz her an dusup dusup kristal bir bardak gibi
tuz parca kirilsak da hala icimizde o yanardag agzi
hala kipkizil gulumseyen sanki atesten bir tebessum zehir zemberek askimiz
bir aksamustune dogrunun melankolisini sonsuzlastirmak istiyorum
yasadigima tanik olun
bu bireysel cirpinislari asmak istiyorum, tanik olun
ama bir aralikta yasiyoruz sanki,
yeryuzu ayaklarimizin altindan kayiyor ve kimse bunun
farkinda degil
heryerde benciller ve ukalalar kendi olculerine zorluyorlar hayati
ve hic kimse denizin nasil buyuk ve derin birsey oldugunun
farkinda degil
ve hic kimse bir karpuz kabugundaki cildirtici, taze ve derin
yesilligin farkinda degil
ve hic kimse cocuklarin neden mahzun oldugunun farkinda degil
ve onlari nasil bir dunyaya hazirladigimizin
hafifce basim agriyor, bir cocuk aglayisi, gecen bir tren,
vakitsiz bir horoz
birazdan televizyon sesi yukselir, hayatimizi karartmak
ve zapt u rapt altina almak icin
hicbir sairi kiskanmiyorum ve hicbir saire ozenmiyorum, istiyorum ki
kendi cirpinislari, kendi savruk davranislari icinde
bir disiplin yaratsin siirim
iste durup dururken uzak semtlerinde ankaranin genis ve soguk
bir gecekondu aksaminin izlenimi geliyor aklima
ve tereddutsuz geciyorum siirime bunu
mutlu olmayi bir kez yitirdim sonsuzca belki de
uzuntuyle ayriliyorum bu siirden
yokluguna degil aglamam, aldanma.
sevmedigimi de zannetme, aldirma.
matem degil, sitem de degil, kizma.
izdirabi yasiyorum, böyle bil ve anla.
kizginligim sana degil, yüregime ve gözlerime.
ikiside birbirinden hâkir, duramadilar sözlerinde.
hüznü ve kabusu koyup giderken bedenimde.
sende kalan yanlarima salladim elimide gönlümüde.
sevgin bir fidandi ve aklimi sarmisti.
gidisinle gönlümü yakti, içime kin bosaltti.
yalnizligima dost oldu, paylasti benle aciyi.
beklememi sagladi, izdirabi ve de sanciyi.
hayaller birakmiyor ki pesimi,
en devasâ halimde, senden ayriyim.
yâd eller söndüremiyor atesimi,
en devasâ halimde, senden ayriyim.
ismin, kalbimin en narin kösesinde,
ve sicak gülüsün bir günesti içimde.
aciyi da paylasacaktik birlikte
en devasâ halimde, senden ayriyim.
benim degil.. umutlarin katilisin.
her sey gibi, sende fanîsin
iyi günümde yanimda, simdi nerdesin..?
en devasâ halimde, senden ayriyim
