Tag Archives: cihan

Anadolu

beşikler vermişim nuha salıncaklar, hamaklar, havva anan dünkü çocuk sayılır, anadoluyum ben, tanıyor musun? utanırım, utanırım fukaralıktan, ele, güne karşı çıplak… Üşür fidelerim, harmanım kesat. kardeşliğin, çalışmanın, beraberliğin, atom güllerinin katmer açtığı, Şairlerin, bilginlerin dünyalarında, kalmışım bir başıma, bir başıma ve uzak. biliyor musun? binlerce yıl sağılmışım, korkunç atlılarıyla parçalamışlar nazlı, seher-sabah uykularımı hükümdarlar, saldırganlar,… Read More »

Bu Zindan, Bu Kırgın, Bu Can Pazarı

gördüler yedi cihan, İn, cin, kaf dağının ardındakiler, kıtlık da kıran da olsa gördüler analar neler doğurur aman aman hey… dünyalar vardır elvan, bir su damlasında, bir kıl ucunda, meyvalar vardır, meyvalar, ağacı, omcası yok, sana vurgun, sana dost. beride kabilin murdar baltası ve kan değirmenleri, kader kahpesi. beride borazancıları o puşt ölümün, hazır, zilzurna… Read More »

Musiki

alev alev yanmadadır ruhumda deniz köpüğü benimle uyanmadadır tanrıların en büyüğü dünyalara sığamıyan sessizlikler içindeyim uyan, siyah ruhum uyan mavilikler içindeyim sür ey masmavi zaman sür bir cihanı dinliyorum bütün genişliğiyle hür o ummanı dinliyorum. Ömrün sustuğu yerdeyim sorma: niçin, nasıl, hangi bedenim, ruhum, herşeyim tanrı huzurunda sanki.