bu el titremesi kadeh tutarken
bu yaşta nasıl koyuyor insana
orhan gibi vaktinde gitmek varken
deÄŸer mi oyalanmana
rakıdan tütünden beter alışık
olduğumuz korkunç güzel bir şey var
tutmuş bırakmaz bizi bir sıkımlık
Çanımız çıkana kadar.
cekingen adimlarla sesiz ve urkek
bir gun uzaklardan bir giz gibi geldin
o buyulu sarkilarini soyleyerek
gencligimi geri getirdi ellerin
sundun paha bicilmez guzellegini
oylesine diri oylesine sicak
boylesine bir mutluluk anladim ki
omur boyunca bir kez yasanir ancak
bir kez nefes aldigini anlar bir gun
bir kez bir kisiyle insan butunlenir
ozlem dedigimiz o hancer bir dusun
bir kez saplanmak icin kac kez bilenir
anilarsa bitmez bizimdir daima
umulmadik yerlerde yeserir buyur
yasamak bastanbasa yalan olsa da
o alir bizi uzaklara goturur
emzirir gur memelerinden istekle
biz farkina varmadan uzar omrumuz
anilarda yasarken bir gun gelir de
biz de biber ani olur oluruz.
-i-
yaşanmamış hatıralar bilirim
büyülü sonbahar akşamlarında
bulutlar üstünde su kenarında
yalnız hayal edilen hatıralar
İşte; en ürpertici nağmelerle
bizim şarkımızı söyliyen rüzgar
sen dudağında gülümsemelerle
ben gözyaşlarımla, bu alemdeyim
fakat yine bizbize, başbaşayız
duymasan düşünmesen de; unutma
bir daha bu anı yaşıyamayız.
-ii-
görülmemiş manzaralar bilirim
karda, kışta, belki de ilkbaharda
hür denizlerde, kuytu ormanlarda
sadece hissedilen manzaralar
bak. dinle, neler anlatıyor yağmur
Üşüyorum üşüyorum beni sar
karanlık başladı, gitme ne olur
inan deÄŸiÅŸen manzaralar deÄŸil
kilometreler ayıramadı bizi
fakat bir gün gelir de birleştirir
beyaz bir güvercin kanadı bizi
-iii-
söylenilmemiş mısralar bilirim
hüzün dolu yağmurlu gecelerde
alev çalgılarının sustuğu yerde
yalnız, yalnız düşünülen mısralar
bilinmeyen şeyler huzur içinde
bilmenin bilinmez bir korkusu var
bak bütün rüyalarım nur içinde
Çünkü, bugün havasını kokladığın
denizaşırı bir diyar bilirim
ve o diyarda seninle beraber
yaşanmamış hatıralar bilirim.
gecen gun senin yaninda aklima olumum geldi
sensizlik bir mizrak gibi saplandi kalbime
o son ani hatirladim, o seni koyup gidisimi
ilk defa bu kadar uzuldum dunyaya geldigime
olum! kacinilmaz sonuc o soguk kelime
bir gun ucuz bir fahise gibi koynuma girecek
yuzumde gezinecek pis ve igrenc elleri
korkudan buyumus gozlerimde hayaller can verecek
biliyorum uzuleceksin, ama bir gercek
bir yerde sevismek gibi, bir yerde yasamak kadar
ne hazin sicakligimizin bizi terketmesi
ve yuzuze birbiri ardinca kapanan kapilar
ergec uzanir bir el son kampanyayi calar
anlariz kacinilmaz anin geldigini
sehre bir bomba dusmus gibi aynalar, camlar kirilir
insan arar da bir turlu bulamaz guzelligini.
kimse benim kadar bilemez olumun rezilligini
seni koyup gitmenin huznunu ben anlarim
cunku ben sende bildum kendimi, sende sevdim
senin yaninda seninle degerlendi zamanlarim
ne aci gun kadehlerin bos kalmasi, sarkilarin yarim
mevsimlerin birbiri ardinca bir anda bitivermesi
ansizin tiprakla dolmasi gozlerimizin
kanimiza o cirkin boceklerin girmesi
kim bilir olum belki de bir cilenin sona ermesi
belki guzeldir, su sefil dunyaya bos gozle bakmak
ne care ki sen varsin, o dunyada sen varsin
benim korkum olum degil, seni yalniz birakmak.
berfinim,
içimin güler yüzü,
yaşanılası iklimim hoşgeldin.
(adımın çapraz yazılması kimin
umrunda..
denize düşen yılana öykünür
biraz da…)
bir aralık sızıverdin işte
ömrümüzün en gevrek zamanı…
çıt diyor kırılıyoruz,
öfke kadar saydamız o zamanlar
ve kırılgan
bıçak kadar!
kızım demeyi öğrettiğin için
o tanrısal kokun
ve gülüşündeki baban için
ki hala zilleri çalıp kaçmak istiyorduk
yarım yamalak aşk kırıntıları
tabakta bırakılmış, yazık atılacak bir sevda
haritası,
hatta el deÄŸmemiÅŸ delilikler istiyorduk..
çocuktuk daha
büyümeye direniyorduk,
iş toplantılarında lolipop zamanlar düşlüyorduk
ama sızıverdin iÅŸte…
bir avuç yeşil gevrek rokaydık,
mayışmamıza bir limon yetecekti..
biz garsonu bekliyorduk,
sen çıkageldin…
hoÅŸgeldin berfinim…
kızım kızgınlığım..
bilmiyorduk daha,
objektiflerin objektif olmadığını,
ikimize yeter sanıyorduk ikimizin toplamı,
meğer doyurmak çok zormuş
içimizdeki hayvanı..
habersiz geldin, kusura bakma
ortalık biraz dağınıktı…
şimdi hemen toparlarız sanıyorduk,
olmamıştık daha…
işin zor kızım,
hem büyüyecek
hem bizi büyüteceksin..
baban mı var, derdin var kızım..
hoşgeldin kızım,
içimin gülen yüzü, hoÅŸgeldin…
berfinim,
içimin güler yüzü,
yaşanılası iklimim hoşgeldin.
(adımın çapraz yazılması kimin
umrunda..
denize düşen yılana öykünür
biraz da…)
bir aralık sızıverdin işte
ömrümüzün en gevrek zamanı…
çıt diyor kırılıyoruz,
öfke kadar saydamız o zamanlar
ve kırılgan
bıçak kadar!
kızım demeyi öğrettiğin için
o tanrısal kokun
ve gülüşündeki baban için
ki hala zilleri çalıp kaçmak istiyorduk
yarım yamalak aşk kırıntıları
tabakta bırakılmış, yazık atılacak bir sevda
haritası,
hatta el deÄŸmemiÅŸ delilikler istiyorduk..
çocuktuk daha
büyümeye direniyorduk,
iş toplantılarında lolipop zamanlar düşlüyorduk
ama sızıverdin iÅŸte…
bir avuç yeşil gevrek rokaydık,
mayışmamıza bir limon yetecekti..
biz garsonu bekliyorduk,
sen çıkageldin…
hoÅŸgeldin berfinim…
kızım kızgınlığım..
bilmiyorduk daha,
objektiflerin objektif olmadığını,
ikimize yeter sanıyorduk ikimizin toplamı,
meğer doyurmak çok zormuş
içimizdeki hayvanı..
habersiz geldin, kusura bakma
ortalık biraz dağınıktı…
şimdi hemen toparlarız sanıyorduk,
olmamıştık daha…
işin zor kızım,
hem büyüyecek
hem bizi büyüteceksin..
baban mı var, derdin var kızım..
hoşgeldin kızım,
içimin gülen yüzü, hoÅŸgeldin…
bizi bilirsin
avuçla su içmeyi
marifet biliriz,
yenilmeyi bir de
kendi sahamızda..
bizi bilirsin
saçımızı ıslatmayı fiyaka biliriz.
limonla!
tespih yaparız,
düş kırıklarından..
bizi bilirsin
ağzının içinde oturmak isteriz.
ve rutubetin en yakıştığı yer biliriz
ağzını..
bizi bilirsin,
yaÅŸamak biliriz,
vademiz dolduÄŸunda
avuçlarına gömülmeyi..
