aşkı doğuran şey nedir;
o yakınlığı, iki can arasında?
ve kopuÅŸ ne zaman baslar?
ne zaman biter bir sevda?
bir kurt gibi içten içe
gelişip büyür çürüme
bir an gelir ki aynı mekandasınızdır
ayrı duygusal zamanlarda
bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
ve ben çekip giderem bir nehir akıp gider
bir hatıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
solarken albümlerde çocuklar ve askerler
yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner
uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!
bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı
geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler
bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
geldi gonderdiÄŸin ÅŸiirden mektup
arada bir böyle yaz balabanım
zaman siciminin ucundan tutup
bazen bağla, bazen çöz balabanım
fikir gölü derinleşir girdikçe
dostluk gülü gümrah açar derdikçe
sıhhat, zaman, mekan, imkan verdikçe
cevapsız bırakmam, söz balabanım
ahval- i aleme kafayı takma
allah kerim, sabrı elden bırakma
İlmi düstur eyle, imanı sakla
gayrisi savrulan toz balabanım
huzur içte gerek, kabukta değil
vuslat acelede, çabukta değil
akıl da baştadır, topukta değil
Çile yemekteki tuz balabanım
ahlakı, töreyi kenara atan
dine ” afyon” diyen, vatanı satan
müslüman olamaz, türk değil zaten
dayanmaz görmeye göz balabanım
demiÅŸler ya ” kuvvet birlikten doÄŸar”
kar, yağmur zamanı gelince yağar
nasihatım o ki dinlersen eğer
Ä°ÅŸaret ” ben” deÄŸil ” biz” balabanım
Çevremizi saran türlü ihanet
gün geçtikçe görünüyor daha net
başlangıçta bilmek değil kehanet
bağrımıza girmiş köz balabanım
zaman geldi esir olduk maddeye
zaman geldi hasır olduk caddeye
zaman geldi küsur olduk şetteye
daha bunlar bize az balabanım
dört yanımı gurbet yazmış kaderim
dosttan mektup gelir, biter kederim
gözlerinden öper, selam ederim
aydınlık günlerde gez balabanım
yürü: duvar beton, otur yer beton
tavana bakarsın ” bakma der” beton
- yağmur kokan toprakların nerede?
ne çiçekler açar, ne kuşlar öter
yolların on adım ötede biter
- serbest gezen ayakların nerede?
her günü hasrettir haftanın ayın
hani ya bayramın, düğünün, toyun?
- İlin, yurdun, konakların nerede?
gönlün gamdan göçer, gama taşınır
boş direkler boynu bükük düşünür
- dalga dalga bayrakların nerede?
deprem mi geçirdin, talan mı gördün?
kanlı haydutlara haraç mı verdin?
- obaların ocakların nerede?
İnancın cezalı, yüreğin tutsak
konuşacak yerde çaresiz susmak
- dudakların, dudakların nerede?
her ne kusur varsa geçen zamanda;
suçsuzdur aynalar, ela gözlü yar
mecnunlar mevlayı bulursa canda,
el olur leylalar ela gözlü yar
güzel açar güzelliğin sergisin
gün aÄŸartır kara saçın örgüsün…
muhabbet faslında ölüm türküsün
kim söyler, kim çalar ela gözlü yar
estikçe iş çıkar işin içinde;
gençliğin hasret yer sevda göçünde
bilmez misin, dört mevsimin üçünde
kar olur yaylalar, ela gözlü yar
alı al, yeşili yeşilde ara;
ahirete gider kalbdeki yara…
ne yapsan bir daha çıkmaz dallara,
dökülen ayvalar ela gözlü yar
vakit dolar, nakit biter kasanda…
sevda bir kitaptır gönül masanda;
okusan da olur, okumasan da…
kapanır sayfalar ela gözlü yar
yüreği ağzında bir çocuk
gibi alırken kalemi elime
beceriksiz, acemi ve olasıya
yapayalnızım her defasında
bu sonuncu olsun diyorum
Ömrümün eksiksiz tek şiiri
yazılsın artık kırk yaşımın
ve bir aşkın bittiği bu gece
akbabalar bin yıl kelebekler
bir mevsim yaşarlarmış ki aşk
da kısa ömürlüdür, başlar
gibi biter yaşanmışsa eğer
yaşanan ne varsa hoşgörünün
bir parçasıdır artık ama ben
yine de yakabilirim bu gece
bütün anılarımı bir şiir için
sonra irkiliyorum, anılarım yoksa
dostlarım da terkedilmiştir yangın
sürüp dururken yurdumda ki o zaman
kıymeti harbiyesi nedir bu şiirin
sabaha karşı dilim paslı
beynim keçeleşmiştir ve yangın
yalnızlığıma sıçrarken üşüyor
bütün sözcükler. umut yoktur
yüreğim diyorum, kekeme
alıngan, serseri yüreğim
sen nerden bilebilirsin
bir şiirin nasıl yazıldığını
