Berdan.Net

desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
ormanların en kuytusunu sende gezmekteim,
senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
sende tattım yemişlerin cümlesini.

desem ki sen benim için,
hava kadar lazım,
ekmek kadar mübarek,
su gibi aziz bir ÅŸeysin;
nimettensin, nimettensin!
desem ki…
Ä°nan bana sevgilim inan,
evimdeki şenliksin, bahçemde bahar;
ve soframda en eski ÅŸarap.
ben sende yaşıyorum,
sen bende hüküm sürmektesin.
bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
günlerden sonra bir gün,
Åžayet sesimi farkedemezsen,
rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
bil ki ölmüşüm.
fakat yine üzülme, müsterih ol;
kabirde böceklere ezberletirim güzelleğini,
ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
hatırla ki maher günüdür
ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

biz ne zaman içsek
köfte geç gelir
ve oturur muhabbetin terkisine
çıplak bir efkar sözcüğü

biz ne zaman içsek
sabah akar meycinin cebine
günde kaç kez öpüşür ki
akrep ile yelkovan

biz ne zaman içsek
iç değilizdir aslında
dışımızda bronz bir
akşam sözcüğü

çırıl bir
efkar sözcüğü
eften püften bir kar beklentisi
delikanlı kıvamında
sevda deÄŸilse de
tabansız sevişmelerdeki
el değmemiş pişmanlık

biz ne zaman içsek
iç değilizdir aslında

bu alkol ikindisi ÅŸiirde
ÅŸimdi burada
açılsaydın
adımın baş harfi gibi
belki ağustos kokardı ağustos

sen…
fikrini ipotek etmiş kiralık sevdalara
senine boyuna sevilmiÅŸ sen
yalanı sevdasından büyük sen
bir bil sen!

biz ne zaman içsek
seni düşünüyoruz
genzimizde göl göz
yaÅŸları…

biz ne zaman içsek
iç deÄŸilizdir aslında…………..

dışımızda bronz bir İzmir akşamı!