seni kim cizebilir subat yolcusu
yalniz aksam olsun daginik olsun
ceplerinde bozuk bir bulut ugultusu
geceleyin dortte bir olum korkusu
dortte dort sabaha karsi yagmursun
seni kim cizebilir subat yolcusu
butun cizgileri bozuyorsun
(bela Çiçeği)
alsancak garına devrildiler
gece garın saati bela çiçeği
hiçbir şeyin farkında değildiler
kalleş bir titreme aldı erkeği
elleri yirtilmisti kelepceliydiler
çantasını karısı taşıyordu
hiç kimse tanımıyordu kimdiler
gece garın saati bela çiçeği
üçüncü mevki bir vagona bindiler
anlaşıldı erkeğin gideceği
bir şeyden vazgeçmiş gibiydiler
bir türlü karısına bakamıyordu
ayaküstü birer bafra içtiler
gece garın saati bela çiçeği
şimdiden bir yalnızlık içindeydiler
karanlık gelmişi geleceği
birdenbire sapsarı kesildiler
vagonlar usul usul kımıldıyordu
maviye
maviye çalar gözlerin,
yangın mavisine
rüzgarda asi,
körsem,
senden gayrısına yoksam
bozuksam,
can benim, düş benim,
ellere nesi?
hadi gel,
ay karanlık…
İtten aç,
yılandan çıplak,
vurgun ve bela
gelip durmuşsam kapına
var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
sevmelerim,
sevmelerim gibisi?
oturmuş yazıcılar
fermanım yazar
nolur gel,
ay karanlık…
dört yanım puşt zulası,
dost yüzlü,
dost gülücüklü
cıgaramdan yanar.
alnım öperler,
suskun, hayın, çıyansı.
dört yanım puşt zulası,
dönerim dönerim çıkmaz.
en leylim gecede ölesim tutmuş
etme gel,
ay karanlık…
