Berdan.Net

ey sokaklarında yıllarca avare dolaştığım
İçinde ilk aşkımı yaşadığım küçük şehir
umutsuz akamlarımda sesini duyduğum lir
sihrinde ilk acıyı tattığım

ey sarhoş akşamlarımın biricik tesellisi
İlk şiirlerimdeki biricik dert ortağım fener
soğuk kış geceleri ısındığım kalorifer
gitgide uzaklaÅŸan tren sesi

ey en masum arzularımı gizleyen oda
yıldızlarla dost eden küçük pencere
her akşam gönlümün dilediği yere
götüren sihirli araba

ey en içli en yanık türkülerimi duymayan
rüzgarı saçlarımı dağıtan sokak
ve ey saçı ak gönlü ak
anneciÄŸim pencerede aÄŸlayan

ah biliorum güç gelecek sizlere
ama artık gitmek geliyor içimden
bir sabah masmavi bir bulutun peÅŸinden
dönüşü olmayan yerlere

yillarin gerisinden geliyor acim.
bir ben vardim, bir de sen canim.
avare gönlümde çoktur anin;
bir ben vardim, bir de sen canim.

senden kalan bir resim, tek tesellim…
sessizce gidisin olur ecelim.
bir avuntu seni bekleyisim…
bir ben vardim, bir de sen canim.

kalbim, sana verdigim emanet.
gidisinle sandim koptu kiyamet.
geride biraktigin say ki bir ceset.
bir ben vardim, bir de sen canim.

yillar sonra geldi mektubun.
ardindan da yesil tabutun.
simdi kaldi tek bir avuntum:
bir ben vardim, bir de sen canim.