Berdan.Net

Çile dolu hatiralar, senden kalan enkaz.
solugumda hararet, yüregimde yangina mecaz.

ismini her anisim çöllerin sicakliginda…
gözlerimden akan yaslar kutuplarin soguklugunda!

bekleyisindeyim bir umudun, ümidime can katan olgunun.
sabahinda yarinin, tesellisinde yangindan kurtulusun.

dünüm dünde kalsin, olmasin bugünüm.
feryadim içimde saklansin, duyulmasin hüznüm.

elbet bir bitisi vardir her sancinin.
dumanindan kaçmali sönüsünde yanginin.

odur beni alevlere atan, sen vesilesin, olsan da beni yakan.
bu esrarli yangini söndüren o, ister agla ister sizlan.

simdi ates benim elimde… yaktim senden kalan vecizeleri.
hayatimda bir o kaldi, hem geceleri, hemde gündüzleri…

bizi kandiran o sarkilar, o mavi gece
o sicakligi beyaz ellerin, o ilk bakis
sebepsizligin sebep oldugu sefak vakti
o cok sevmek gecelerde o caresiz aldanis.

uzayan saclar, alyinda avuclarimizin
iste o, insanin bir yerde, aska boyun egmesi
kirilmak, bolunmek, o hep butunlenmek
o cok sevmek, tenin bir baska tene degmesi.

yanmak mi o eski caglarda yanmak
kul olup savrulmak ruzgara karsi
ilk kesilmisligi magrur ellerimizin
o cok sevmek, kanimizin o ilk akisi.

iste pinarlar, testiler, irmaklar, cesmeler
kanli avuclarla icmek aski kanmadan
o kiyilarimizdaki denizin ilk coskunlugu
o cok sevmek buyutmek onu hep, orada o zaman

kazimak ulu agac govdelerine adimizi
yazmak her seyi bir bir kumlarin ustune
o her iskenceye mahkum olmuslugumuz
o cok sevmek, daha cok sevmek gunden gune.

oyle delicesine, oyle korkunc, oyle cilgin
o cok sevmek o yanardag, o ates, o yangin…