Berdan.Net

değişir rüzgarın yönü
solar ansızın yapraklar;
Şaşırır yolunu denizde gemi
boÅŸuna bir liman arar;
gülüşü bir yabancının
Çalmıştır senden sevdiğini;
İçinde biriken zehir
sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaşanan tek başına
aÅŸk iki kiÅŸiliktir.

bir anı bile kalmamıştır
geceler boyu seviÅŸmelerden;
binlerce yıl uzaklardadır
binlerce kez dokunduÄŸun ten;
yazabileceÄŸin ÅŸiirler
Çoktan yazılıp bitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
aÅŸk iki kiÅŸiliktir.

avutamaz olur artık
seni bildiğin şarkılar;
boşanır keder zincirlerinden
sular tersin tersin akar;
bir hançer gibi çeksen de sevgini
onu ancak öldürmeye yarar:
uçarı kuşu sevdanın
alıp başını gitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
aÅŸk iki kiÅŸiliktir.

yitik bir ezgisin sadece,
tüketilmiş ve düşmüş, gözden.
düşlerinde bir çocuk hıçkırır
gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
tek başına yaşayamaz sevdasını,
severken hiçbir böcek
hiç bir kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
aÅŸk iki kiÅŸiliktir.

saha kalkmis kimsesiz duygularim,
ahi sarar, önce seni, sonra kâinati.
rüyan kaçmis, ümitsiz uykularim,
ani arar geceleri, açilmis kanatlari!

teselli yok bana senden gayri,
ithamin bile gizli gözlerinde.
vuslatina degin elden ayri,
iflakin ile beklerim, ötede.

gidisin, evvelin de öncesi,
tükenmek bilmiyor zaman.
bir çift gözün de hevesi,
olmak, yagmurunla aglayan!

figânin sardi, kalbimdir tekleyen;
matemine yenildim, renklerim al oldu.
isyanin adi: aradigini bekleyen!
siteminle ezildim, râbitam hayal oldu

hep o kadındır düşündüğüm gecelerdeki
aklıma dudakları gelir durup dururken
girer yatağıma apansız bir meltem gibi
uzaklarda bir saat onikiyi vururken

ben bu kadını sevdim bir zaman, sırılsıklam
dolardı içime, ömrüm onunla uzardı
doymazdım ela gözlerine ne kadar baksam
küçücük, beyaz elleri, ayakları vardı

neydi o seviÅŸmelerimiz deli-divane?
bitmezdi o geceler, dinmezdi açlığımız
saatler durur muydu? zaman geçmez miydi ne?

bir şey var o geçmiş yıllarda bıraktığımız;
bulamaz gözlerimiz uzun uzun arar da
aksimizden bir eser kalmadı aynalarda.

gecen gun senin yaninda aklima olumum geldi
sensizlik bir mizrak gibi saplandi kalbime
o son ani hatirladim, o seni koyup gidisimi
ilk defa bu kadar uzuldum dunyaya geldigime
olum! kacinilmaz sonuc o soguk kelime
bir gun ucuz bir fahise gibi koynuma girecek
yuzumde gezinecek pis ve igrenc elleri
korkudan buyumus gozlerimde hayaller can verecek
biliyorum uzuleceksin, ama bir gercek
bir yerde sevismek gibi, bir yerde yasamak kadar
ne hazin sicakligimizin bizi terketmesi
ve yuzuze birbiri ardinca kapanan kapilar
ergec uzanir bir el son kampanyayi calar
anlariz kacinilmaz anin geldigini
sehre bir bomba dusmus gibi aynalar, camlar kirilir
insan arar da bir turlu bulamaz guzelligini.
kimse benim kadar bilemez olumun rezilligini
seni koyup gitmenin huznunu ben anlarim
cunku ben sende bildum kendimi, sende sevdim
senin yaninda seninle degerlendi zamanlarim
ne aci gun kadehlerin bos kalmasi, sarkilarin yarim
mevsimlerin birbiri ardinca bir anda bitivermesi
ansizin tiprakla dolmasi gozlerimizin
kanimiza o cirkin boceklerin girmesi
kim bilir olum belki de bir cilenin sona ermesi
belki guzeldir, su sefil dunyaya bos gozle bakmak
ne care ki sen varsin, o dunyada sen varsin
benim korkum olum degil, seni yalniz birakmak.