Berdan.Net

-babam sair bedri ilhana …-

olmuyor neyleyim
olmuyor velinimetim efendim
olmuyor yirminci asirda
tarz-i kadim uzre gazeller soylemek
besiktasa yakin hanesi yerle yeksan oldu nedimin
baki o enis-i dilden
bir yahya kemal kaldi hal-i hazirda
ayiptir efendim ic bade guzel sev demek
var ise akl-u suurun
ayiptir bu zamanda yardeyip yar isitmek
kivilcimlar kaymali
insanlarim dedikce sair kaleminden
zaten omrumuz ruzgarli sular gibi dalgali
kimseler baslamaz medar-i maiset derdinden
kim okur kim dinler siham-i kazayi?
yalniz alip verilir bir selam kalmistir
nabi efendiden

sen benim velinimetim efendim
ben senin hayr-ul-halef
sen vakt-i zamaninda
uyan derdin uyan ey mest-i habinaz
uyan artik uyan
bense uyandim hab-i gafletten
uyan derim uyan ey esirler dunyasi!

Çok derinden hayal etmisim ki, kendimi bir an yaninda saniyorum.
derin bir nefes alip kaliyorum, ah ne vardi simdi yaninda olsaydim.
ellerim ellerinde.
gözlerinin derinliklerinde, seninle iç içe.
biliyorum imkânsiz, ama düsüncesi bile güzel..

sensiz yarinlarda ne yaparim acaba?

hayatimin akisi degisiyor, üzüntülerim var.
sensiz yasamak da zormus. ne yapayim?

bol bol seni düsünürüm..

hatirlarmisin, agaçlara salincak kurardik.
uçar gibi agaçlarin içine dogru sallanirdik.
ayrilik vakti geldiginde, uçarcasina evlerimize kosardik.
rüyalarimizda da ayrilmazdik, öylece uyuyakalirdik..

baska ne yapardik?

seninle baliga giderdik.
oradan çay bahçesine gelirdik.

o günlerde çok erken kalkardik.
günes dogar dogmaz birbirimize kavusurduk.

seninle kirlara giderdik, kirçiçekleri koparirdik.
o temiz havalarda dertlesirdik, azigimizı paylasirdik.
mutlu yarinlardan bahseder, gelecegimizi kurardik..

olmadi, yapamadik…

bekle beni yanina geliyorum, diye avaz avaz bagirmak geliyorsa da içimden,
susuyorum..
Çünkü çaylarimizi yudumladigimiz o çay bahçesinde degiliz..
hatta su an nerede oldugunu bile bilmiyorum ki..
adama deli derler..
ve sana kavustugum gün, iste o gün bir daha aglamayacagim..

donebilmek o donusu olmiyan yollardan
surekli bir aldanis bir daha bir daha
hic bitmeyecek gecelerden bir sabaha
cikabilmek ve sevmek durmadan usanmadan

konusmak konusmak gozlerle fisiltilarla
duymak buyulu sicakligini beyaz ellerin
her gecen dakika var oldugunu anlamak icin
yasamak arzu dolu dudaklarda, sarkilarla

unutmak ne varsa kotulukten yana
inmek sevilen gozlerin derinligine
oyle mutlu, oyle sarhos, alabildigine
bin yil icmek o sulardan kana kana

her gun ona kosmak daglardan tepelerden
her yerde, her zaman onsuz edememek
o en tatli hayal, en buyuk gercek
anlarsin tasan o gunlerden gecelerden

sonra bir gun o butun karanliklari yirtasin gelir
basini alip gidesin gelir uzak denizlere
artik her sey bos ve yalan sevdin ya bir kere
her yerinden bir bugu halinde o yukselir

sen yoksun artik anla yeryuzunde bir o var
onun elleri var, gozleri, dudaklari
anlarsin tenin besledigi zaman topraklari
ve hala seversin zaman bitinceye kadar

yeniden var olustur ya da bir baska turlu olustur bu
nice aldanmalardan sonra bir aska donustur bu.