Berdan.Net

göğsümde 15 yara var!.
saplandı göğsüme 15 kara saplı bıçak!..
kalbim yine çarpıyor,
kalbim yine çarpacak!!!
?

göğsümde 15 yara var!
sarıldı 15 yarama
kara kaygan yılanlar gibi karanlık sular!
karadeniz boÄŸmak istiyor beni,
boÄŸmak istiyor beni,
kanlı karanlık sular!!!

saplandı göğsüme 15 kara saplı bıçak.
kalbim yine çarpıyor,
kalbim yine çarpacak!…

?

göğsümde 15 yara var!.
deldiler göğsümü 15 yerinden,
sandılar ki vurmaz artık kalbim kederinden!
kalbim yine çarpıyor,
kalbim yine çarpacak!!!

yandı 15 yaramdam 15 alev,
kırıldı göğsümde 15 kara saplı bıçak..
kalbim
kanlı bir bayrak gibi çarpıyor,
Çar-pa-cak!!

gece oldugunda seni aydinlatan hilal oldum.
uykuya daldiginda rüyanda gördügün hayal oldum.

sana yakin olayim diye, damarlarinda dolasan kan oldum;
bir hâl oldum sana kavusayim diye,
hamal oldum seni tasiyayim diye,
ve saçlarina dokunayim diye, tenini oksayan rüzgar oldum.

lâl oldum…

mum gibi eriyip aktiginda seni saran alev oldum.
kisin soguk ayazlarinda seni koruyan duvar oldum.

yazin sicak günlerinde, hastalanmayasin diye, gölgen olan bulut oldum.
hayat oldum yasayasin diye,
nefes oldum soluklanasin diye,
ve beni unutmayasin diye, benligine kazinan isim oldum.

lâl oldum…

gök yüzüne bakip bir dilek tuttugunda kayan yildiz oldum.
siginacak gölge aradiginda, iri cüsseli bir mese oldum.

susuzlugunu gideresin diye, sokak basinda çesme oldum.
soru oldum cevabini arayasin diye,
tasa oldum düsünesin diye,
ve hislerini yazasin diye, kalem oldum kagit oldum.

lâl oldum…

hüzünlenip agladiginda akan gözyasin oldum.
gülümsediginde etrafinda uçusan pervane oldum.

mest olasin diye, kulaklarinda yankilanan nagme oldum.
kitap oldum okuyasin diye,
çiçek oldum koklayasin diye,
ve sevdigimi söylemeden bilesin diye, agzi kilitli,
lâl oldum…

-bayram bilge tokere-

can özünden besmeleyi çekende
dil yanmazsa ben yanarım sultanım
hak uğruna bir sefere çıkanda
yol yanmazsa ben yanarım sultanım

arzuhalim ulaşırsa divana
korkarım ki taban değer tavana
Çiçeğimden zerre girse kovana
bal yanmazsa ben yanarım sultanım

göz utanır gönül dostu görünce
can tutuÅŸur candan selam gelince
bülbül olup bir bahçeye girince
gül yanmazsa ben yanarım sultanım

aşıklık içimde doğduğu zaman
taş yanar göz yaşım yağdığı zaman
mızrabım sazıma değdiği zaman
tel yanmazsa ben yanarım sultanım

Üzülmedim erkenine geçine
akıl yordum herşeyine hiçine
söküp yüreğimi atsam içine
göl yanmazsa ben yanarım sultanım

alev alev ruhta, canda bu ateÅŸ
bakmakla görülmez bende bu ateş
bırakılsa hangi günde bu ateş
yıl yanmazsa ben yanarım sultanım

dosta mektup yazma vakti gelirse
yazar postalarım kısmet olunsa
mektubumun mahiyetin bilirse
pul yanmazsa ben yanarım sultanım

aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
neydi çekip kendine, beni bağlayan
kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
elleri ta içimde o dev miydi

etime bir alev deÄŸmiÅŸcesine
nasıl da yakardı öptügü zaman
bir su gibi akıp gitti avuçlarımdan
yorgunum şimdi bin yıl sevmişçesine

hani o yalnız benim olan gül, kırmızı
gozlerimin önünde açılan sonsuz bahçe
hani, o var olmalarımız öpüştükçe
o delice sürdürmeler yaşantımızı

hiç doymamak oysa, tene, kokuya, aşka
sarıldıkca güçlenmek, bütünlenmek
kudurmuş arzularla zamanı yenmek
ve en kuytularda buluÅŸmak korka korka

kimi gün utanmak otlardan, çimenlerden
kimi gece mıhlamak gölgemizi duvara
varmak icin o sevgiyle açılmış kollara
apansız düsmek yükseklerde bir yerden

oydu işte alıştığım, özlediğim şimdi de
sevgice bir tutku, aşkımsı bir yakınlık
avunmak… kırık dökük anılarla artık
kimbilir? o geceler yaşanmadı belki de

alev alev yanmadadır
ruhumda deniz köpüğü
benimle uyanmadadır
tanrıların en büyüğü

dünyalara sığamıyan
sessizlikler içindeyim
uyan, siyah ruhum uyan
mavilikler içindeyim

sür ey masmavi zaman sür
bir cihanı dinliyorum
bütün genişliğiyle hür
o ummanı dinliyorum.

Ömrün sustuğu yerdeyim
sorma: niçin, nasıl, hangi
bedenim, ruhum, herÅŸeyim
tanrı huzurunda sanki.

böyle mi karşılayacaktın beni
bakışların böyle mi olacktı
ne ummuş ne düşünmüştüm? hani
o şaheser gözlerin dolacaktı

neler vadetmiÅŸtin bana giderken
gözlerin alev alev yanmalıydı
İçin titreyerek “hoÅŸ geldin” derken
ellerin sevgiyle uzanmalıydı

gözlerime öyle bakmamalıydın
o harikulade dakikada elbet
beni yapayalnız bırakmamalıydın

bana sonsuz bir ümit vermemeliydin
karşımda ağlamasan da nihayet
bir saniye olsun ürpermeliydin.