Resim

By | June 26, 2009

nedense bütün resimlerde ben
böyle mahzun ve perişan çıkarım
hep böyle hayata kapalı durur
gülmesini unutmuş dudaklarım

artık canından bezmiş kimselerin
hazin bakışı parlar gözlerimde
İçinden adamlar arabalar geçer
Çizgiler alnımda bir büyük cadde

aynada saçlarımı düzeltirim
bir perde iner yüzüme alçıdan
o, bin mumluk ampullerin altında
korkarım korkarım fotoğrafçıdan

bakışlarım gümüş camlara sorar
elbisemin eskiliği belli mi
sonra karşıda küçük bir noktaya
dikerim kahverengi gözlerimi

kabahat objektifte camda değil
onlara yalı gözlerle bakarım
nedense btün resimlerimde ben
böyle mahzun ve perişan çıkarım

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.