Hayat

By | June 27, 2009

zaman gelir, söz veririm kendime, kendimce bir sekilde.
zaman geçer, duramamisimdir sözümde, her nedense.
Çözemedigim bir sir bu, yükselemeyecegim bir mertebe.
herkes gibi var benim vazifem de, bilemedigim, ne zaman ve nerede?

yaklasiyorum bir bitise, nefesimin tükenecegi yere.
kendim disinda herkesin pasif kalacagi bir hendâme.
takilacagim bir engele, soracaklar: vazifen ne alemde?
ya hüsrani yasayacagim ya da erecegim ebedî sadete.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.