Güller ağlar içimde

By | June 26, 2009

ne zaman ayrılık saati gelse
en vazgeçilmez yerinde yaşamın
duysak ayak seslerini akşamın
ve sokaklardan elayak çekilse
bir ürpertiyle duyarım o zaman
seni çağıran sesi uzaklardan

ne zaman ayrılık saati gelse
bir gariplik çöker içime birden
kalan tek anı gibi bir devirden
durmadan çalınır o gamlı beste
sanki bilir dem hazin öykümüzü
bulutlar ağlar, kararır gökyüzü

ne zaman ayrılık saati gelse
bir çaresizliğe anlatır gibi
birden değişir gözlerinin rengi
mavi solar, koyulaşır yeşilse
sarınca ruhunu eski bir hüzün
uçar gider pembeliği yüzünün

ne zaman ayrılık saati gelse
uzatsan özlemle dudaklarını
tüm ağaçlar döker yapraklarını
ne çiçek kalır ortada, ne bahçe
sadece uğultusu o rüzgarın
ve bir umut kırıntısı: belki yarın

ne zaman ayrılık saati gelse
bir fırtına çıkmaşcasına, büyük
İçimdeki güllerin boynu bükük
bir zaman kalakalırım öylece
neden sonra gittiğini anlarım
İçimde güller ağlar, ben ağlarım…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.