Eski Yalnızlık

By | June 26, 2009

en eski yalnızlığımdır aşk benim
gitgide büyüyen, karanlıklarla
ne zaman sevdiysem tutuştu tenim
bir ateşin açtığı yanıklarla

sabahı olmazdı çok gecelerin
alır, götürürlerdi beni onlar
Öptüğüm elleriyle, korkunç, derin
bir uçurumun kenarına kadar

sonra bırakır giderlerdi, üzgün
bakardım sessizce arkalarından
sonra umutsuzluk, gözyaşı ve kan

bütün umutlarım biterdi bir gün
bir gecenin ortasında kalırdım
tek başına ben, ve yalnızlığım

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.