Category Archives: Yılmaz Odabaşı

Neyi anlatıyorum ben bir ozan çırağı bile olamazke

ışıdıöfkemde dolandı gün allı-morneydi az önceo zifiri karanlıkağarmadan ortalık selam civan dostbozkır mı uyanangüne dönmüş çorak toprakseslerle hele yokla kendini bahçesi olurmuş acılar ülkesinintomurcuksuz, çiçeksizçocukları oyuncaksız, şekersiz önceleri böyle değildi insanbir alageyik seker ormandamağrur, atikacılar yürür insanlarla yollarda insan, ilkyaza vuranöfkeye gül sunandoğruya dost, eğriye düşman sevda olmalıkaranın karanlığındapusatsızsevda olmalıbir uçtan bir uca ağlamaksız ve… Read More »

Kurtulamazsın

-35 yaşıma- önce sesinisonra yankısını çaldırdın şu beton ormanındabu kent de tükürdü aşklarınakal orada!artık hiçbir şeyden kurtulamazsınıslanmışsın bir kere oğlumyaş günündekuruyamazsın…

İkinin şiiri

bugün iki kez yağdı yağmuriki kez eskidim sanki iki ömrü kolkola yaşadımbiri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri hep iki şömine yandı yüreğimdebirinde ateşti diğerinde kül ve iki kez aşık oldumbundandır iki kez ölmüşlüğüm sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümüşimdi sömestrdeyim ilk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkumdaha depremlerdeyim ve iki kere ikikitabımda benim ya çok… Read More »

Hayat gül kokulu bir sağanak yine

gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığıne varsa uçurumlar eşiğindehüzünlerle yalpalayan ne varsagözlerimin önünde ve hayat gül kokulu bir sağanak yinebirşeyler anlatmak istiyor hayatve alıp götürmek bir şeyleri kurt sofralarınagün batıyorgün batıyor bukağısı paslı bir sevinç oluyor yalnızlığım unutuyorum sevgilim suretinidurgunluğun “niçin” di unutuyorum gün batıyor ürkek yıldızlar dolanıyor yalnızlığımaumurumda değil ne yağmur ne ayazne de… Read More »

Genelleme

arınıyor, deviniyor gökyüzütozve ter karışıyor hayatıma uzak git bölünüp dağılaneksilip savrulan ne varsa!… merhaba doğrulup dirilten yanmve deli dizelerime biriken çığlıkmerhabauğultusu rüzgarların bahar akşamlarında arnyor, deviniyor gökyüzüakıyor zamansevdalar karışıyor hayatıma

Bir liseli silüeti

hayat hattında acemi tayfalardıkne avunduk sevinç müsvetteleriyleaşktan ikmale kaldık… bak her sabah bağıran yeni sabahaartık iklimler değişmiş, kuşlar da gitmiştenimde eski ateş, gözlerimde fer bitmiş heybetli dağlar arasındagöğümde yıldız yitmiş… senhalaanılarımınenbeyazyanısın sen buğulu bir camın ardından izlediğim hayatınyarısısınsen sağanakla gelen sabahlardaçok eski bir şarkının adısın… *daha adamlar şehirlere otomobillerlegeceler anılarla birlikte gelirsiluetin giderek uzaklaşır, düşler… Read More »