Category Archives: Ümit Yaşar Oğuzcan

Anılarda Yaşarken

cekingen adimlarla sesiz ve urkekbir gun uzaklardan bir giz gibi geldino buyulu sarkilarini soyleyerekgencligimi geri getirdi ellerin sundun paha bicilmez guzelleginioylesine diri oylesine sicakboylesine bir mutluluk anladim kiomur boyunca bir kez yasanir ancak bir kez nefes aldigini anlar bir gunbir kez bir kisiyle insan butunlenirozlem dedigimiz o hancer bir dusunbir kez saplanmak icin kac kez… Read More »

Resim

nedense bütün resimlerde ben böyle mahzun ve perişan çıkarım hep böyle hayata kapalı durur gülmesini unutmuş dudaklarım artık canından bezmiş kimselerin hazin bakışı parlar gözlerimde İçinden adamlar arabalar geçer Çizgiler alnımda bir büyük cadde aynada saçlarımı düzeltirim bir perde iner yüzüme alçıdan o, bin mumluk ampullerin altında korkarım korkarım fotoğrafçıdan bakışlarım gümüş camlara sorar elbisemin… Read More »

Bir Gün Anlarsın

uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez, dikilir gözlerin tavanda bir noktaya deli eden uğultudur başlar kulaklarında, ne çarşaf halden anlar, ne yastık girmez pencerelerden beklediğin aydınlık, kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın, onun unutamadığın hayali, sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine, sevmek ne imiş bir gün anlarsın. bir gün anlarsın aslında her şeyin boş… Read More »

Andıkca

ne zaman seni dusunsem icim urperirseninle gecen her saat, her gun gelir aklimabir aksam vakti gelir bir deniz kiyisi geliro essiz hatiralar butun gelir aklima ne yapsam unutamam yasadigimizisevgindi sevgilerin en yalansizisimdi nerde bir gul gorsem kirmizidudaklarimi uzun uzun optugun gelir aklima bir ciban buyurcesine ortasinda gecenindolar yuregime huznu seni sevmenindunyada ne benim yerim var… Read More »

Orhan Velinin Ardından

yıl bindokuzyüzkırkaltı ankarada Şükran lokantası, köşede bir masa masanın üstünde bir tabak tabakta marul salatası. bir sandalyede sen vardın orhan veli bir sandelyede ben, kadehlerimizde kulüp rakısı ve dudaklarımızda yarım kalmış mısralar hala gözlerimin önündedir o sarhoş gecenin hatırası Şimdi mahzun kaldı şiirlerin gittin “sereserpe” “hürriyete doğru” “kiitabe-i sengi mezarın” “altındağın rüyası” hey! koca orhan… Read More »

Bir Ayrılık Gününde

ne gariptir şu ayrılık günleri bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan nedense bir tuhaf oluyor insan derin bir sızı giriyor içeri son bir defa bakarken caddelere dükkanlara, evlere, kahvelere hatıra yüklü kervanlar geçiyor dolu dolu gözlerinin önünden bu son yadigar mı bir ayrılık gününden ne unutulmaz zamanlar geçiyor ağır ağır biz farkında değilken gökler masmavi,… Read More »