Category Archives: Ümit Yaşar Oğuzcan

Aşktı O

askti o! degistiren tum gecelerimiaskti o! beni durup durup yenileyenoydu, duygulu yapan hoyrat ellerimioydu, doludizgin gidisime dur diyen bir bicakin keskin yuzunde kan lekesiydimaskti yine beni yikayan, aritan suboyle ak pak olacagimi bilir miydim?icimde acmasaydi o sevmek duygusu ben bir tutsagim simdi sevgiye, gonullucozmeyin ellerimi, zincirlerim kalsingorsun prangalarim o dogacak gunu ve bu dunyaya ask… Read More »

Yaşayan Ölü

bir ölü gelecek evine yarın gözlerinde yarım kalmış arzular dalıp hayaline hatıraların duracak kapında sabaha kadar duyunca kapının çalındığını korkulu gözlerle dışarı bakma bütün odaların yak ışığını bir benim kaldığım odayı yakma. siyahlar giyin de pencereye çık aç kapıyı korkma yabancı değil bir ölü ki yaşıyor, gözleri açık Ölüm seni sevmekten acı değil aradı bu… Read More »

Dağ Rüzgarı

kaderde senden ayrı düşmekte varmış doğrusu bunu hiç düsünmemiştim seni tanımadan hele seni böyle deli divane sevmeden önce yalnızlık güzeldir diyordum al başını kaç bu şehirden ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara rüzgarın iyot kokularının karıştığı denizlere git git gidebildiğin yere diyordum oysaki senden kaçılmazmış bilmiyordum! yine de dayanmaya çalışıyorum işte bir kır çiçeği koparıyorum… Read More »

Aşka dönüş

donebilmek o donusu olmiyan yollardansurekli bir aldanis bir daha bir dahahic bitmeyecek gecelerden bir sabahacikabilmek ve sevmek durmadan usanmadan konusmak konusmak gozlerle fisiltilarladuymak buyulu sicakligini beyaz ellerinher gecen dakika var oldugunu anlamak icinyasamak arzu dolu dudaklarda, sarkilarla unutmak ne varsa kotulukten yanainmek sevilen gozlerin derinligineoyle mutlu, oyle sarhos, alabildiginebin yil icmek o sulardan kana kana… Read More »

Yalnızlığa Çağrı

namusum üzerine yemin ederim bu şehri bu evleri bu sokakları sevmiyorum tiksiniyorum bu iğrenç kalabalıktan yalnızlığı özlüyorum yalnızlıkta sen varsın dilediğim gibi düşünebiliyorum seni bir ayna karşısında soyunuyorsun çırılçıplak dudaklarından öpüyorum kapatıyorum gözlerimi yağmur yağıyor bir bulut görüyorum sana benzeyen sevinçten ürperiyorum yalnızlıktan bütün teselliler yalnızlıkta hoşça kalın sokaklar, caddeler, insanlar İşte başımı aldım gidiyorum.

Çok Sevmek

bizi kandiran o sarkilar, o mavi gece o sicakligi beyaz ellerin, o ilk bakis sebepsizligin sebep oldugu sefak vakti o cok sevmek gecelerde o caresiz aldanis. uzayan saclar, alyinda avuclarimizin iste o, insanin bir yerde, aska boyun egmesi kirilmak, bolunmek, o hep butunlenmek o cok sevmek, tenin bir baska tene degmesi. yanmak mi o eski… Read More »