Category Archives: Sezai Karakoç

Kav

otomobil birden çıkıyor yoldanbir deniz kıyısında duruyorbüyü bıçağı koparıyor onu gri harmanili kayalardanyalnız sırtlarından sezilen haçlı erleri kayalardankayalar kapatıyor onun arkasını somdüşünceyle şekerlendirilmedengünse eriyor yön yön van goghsu bir kırmızılıkkirazların ve güllerin tifoya kardeş çıkan rengikokuları bile kıpkırmızı olan günlerinve otomobilden inen sensin iki avcunda denizÇevrene üşüşen zeytin ağaçlarıarkandan ininler o kimlerdir ki avuçlarına gülüyoroluşa… Read More »

İlk

yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdilersana baktım yıllarca hep aynı özlem penceresindenyürüyen ve kaçan yalın ve çocuksu özlem penceresindendenize karşı küçüle küçüle giden evleriİnce ince karşılardın olağan karşılardınŞen dünya içinde şen dünya içinde bir avuç şen dünyaydın sen bahar bilgisi güneş rengi at soluğu ve senseni çağırıyorum geç gel ağlayan son bakireler içindenkadınlar taş… Read More »