Category Archives: Ahmet Telli

Eski bir hüzünle

günlerdir eski bir hüzünle çıkıyorum voltaya (kötüye işaret bu, üstelik yalnızlığa sığınıyorum) unutup gitmişim ezberimdeki bütün şiirleri bulutlara bakıyorum uzun uzun, yalnız bulutlara o uzak kasaba akşamları düşerken aklıma tecrit?teki yine bir türkü tutturuyor ey kalbim sana denk düşüyor bütün bu acılar acılar tek ve mutlak olan bir şeyi anlatıyor yağmur kuşları geçiyor avludan sürü… Read More »

Kül Olan

bu kentte sorular yasaklanmıştır böyle diyorlar fısıldarcasına ve ürkek ve diyorlar ki gidip anlatılsın bir kez çare düünsün tarih denilen bilici gidip anlatılsın beklenen yolculara aşklar küllenmeden ve beynimizi büsbütün kemirmeden veba yetişsin durmadan yolu gözlenen bu kentin sorusunu yanıtla ey yanılmaz olan kahret ya da ışıklandır ve de ki: -siz ki yangın yıllarından geliyorsunuz… Read More »

Akşamı geciktirebilirsin belki

– feride için gün batarken sula fesleğenleri balkonun kokusu sokağa taşsın sokaklar kayıp çocuklar gibi hırçındır, ürkek ve biraz şaşkın sular bulutlanır sen susarsın ve kent çıngıraklı bir yılan kadar zehirlidir artık sevgilin mahpusken üstelik kirli bir lekeye döner umutlar acılar katlanır mendil yerine sarışınlaşırsın bu kaçıncı güz ellerin üşür, çiy düşer çiçeklere beklediğin mektuplar… Read More »

Kaos

ay inceldi ve orman bir tortu gibi çöktü dibe buğusu yoktu toprağın büsbütün balçıktı yeryüzü irmaklar sağırdı ve dağlar birer aptaldı o hantal gövdeleriyle gittikçe büyüyordu rüzgarın beynimdeki ur Öfkemizden şimşeği yarattık İnsanı yarattık (hayır, balçıktan değil) o gün bugün arayıp dururuz onu hangi cehenneme gitti, bilmeyiz

Çocuksun Sen-II

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar dursam ölürüm paramparça olur dünya Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için gözlerimi… Read More »

İmlasız

– hep denedin, hep yenildin. olsun. gene dene, gene yenil s.beckett – ayağı kayan bir çocuk kadar şaşkınım, bilemedim düz yolda yürümenin imlasını kanayan dizlerime bakıp da ağlamayı ögrenemediğim gibi sevgilisi değildim kadınlarımın bir papağan tüneğiydim belki ama birkaç sözcük öğrendiysem kadınlardan öğrendim, yine de bilemedim sevgilim diyebilmeyi büyülendim ama büyüyemedim aklım ermedi aynalara ve… Read More »