Category Archives: Ahmet Arslan

Izdırap

yokluguna degil aglamam, aldanma. sevmedigimi de zannetme, aldirma. matem degil, sitem de degil, kizma. izdirabi yasiyorum, böyle bil ve anla. kizginligim sana degil, yüregime ve gözlerime. ikiside birbirinden hâkir, duramadilar sözlerinde. hüznü ve kabusu koyup giderken bedenimde. sende kalan yanlarima salladim elimide gönlümüde. sevgin bir fidandi ve aklimi sarmisti. gidisinle gönlümü yakti, içime kin bosaltti.… Read More »

Kuslar Ötmeden

kuslar ötmeden uyanirim. vakit seher vakti, zaman dar. her yer alaca karanlik içerisinde. disarda rüzgar uguldar, içerde gözlerim kaçan uykuyu kovalar… beyaz dolabin, beyaz çekmecesine takilana kadar. kuslar ötmemistir hâlâ… seni yazdigim günlük gelir elime çekmeceyi açtigimda. orta sayfasinda senin resmin. sayfalar çevrilir birer birer, ve resmine ulastigimda, hersey tükenir… hersey anlamini yitirir, mânasini kazanir.… Read More »

Dilek

bir dilek olsam, dilegin bir dilegi olsam. yalnizca bir dilek, ona ümit verecek, yapsam, salsam kendimi, masum beklentilerle dolsam. dedim ya bir dilek, bir dilek olsam. dilek kadar masum, bilirmisin, masumdur dilekler, ön yargisiz, kayitsiz ve sartsiz, lazimdir dilekler. erismek istedigine, mümkündür sadece, varsa dilekler. dilegin de vardir içinde, dilek gibi dilekler. Çözmek, dilegin içindekileri,… Read More »

İstenmeyen

hedefimi belirleyip hayata atıldığımda. seni buldum karşımda, yaşadığım her mekanda. hangi işe el atsam, tembelliği asmaya çalışsam. kulağimda çınlar senin fisiltin ruuhumla kaynaşıp. ne yöne baksam, yaradanı ansam, gafleti aralasam. sokuluyorsun yanıma zehrinle, dost gibi yanaşıp.

Ölüme Uyanıs

uyansam, uyandirilsam simdi, çok geç olmadan. bu rüya kötüye gidiyor, uyandirin beni bu uykudan. gördüklerim çok gerçekci, acaba yaniliyormuyum? herkes yasiyorda, ben mi uyukluyorum! yürüdügüm yollarin sonu çikmaz sokak. hiç yabanci degil bu yol, ayaklarim önceden geçmis olacak. bilmiyorum bu kaçinci geçisim bu yoldan, bir kisir dönence. uyanmayi bekliyorum, ayni dönemeci tekrar görünce! istiyorum kalkmayi,… Read More »

Çelişki

düsünürken sirrini kalbden kalbe giden yolun. kaybettim tilsimini manali manasiz her çogulun. sonunu gördügümde bitmez sandigim uzun yolun. kapildim heyecanina çolugun ve de çocugun. Önce hiç yoktum, sonra bir tomurcuk oldum. zaman denen ögüteçte bende yogruldum. gün geldi yaprak açtim ve yine gün geldi soldum. sonra kül oldum da yeni tomurcuklara kondum. bir aydinliga baktim… Read More »