Category Archives: Ahmed Arif

Unutamadığım

açardın, yalnızlığımda mavi ve yeşil, açardın, tavşan kanı, kınalı-berrak. yenerdim acıları, kahpelikleri… gitmek, gözlerinde gitmek sürgüne. yatmak, gözlerinde yatmak zindanı. gözlerin hani? “to be or not to be” değil. “cogito ergo sum” hiç değil… asıl iş, anlamak kaçınılmazı, durdurulmaz çığı sonsuz akımı. İçmek, gözlerinde içmek ayışığını. varmak, gözlerinde varmak can tılsımına. gözlerin hani? canımın gizlisinde… Read More »

Anadolu

beşikler vermişim nuha salıncaklar, hamaklar, havva anan dünkü çocuk sayılır, anadoluyum ben, tanıyor musun? utanırım, utanırım fukaralıktan, ele, güne karşı çıplak… Üşür fidelerim, harmanım kesat. kardeşliğin, çalışmanın, beraberliğin, atom güllerinin katmer açtığı, Şairlerin, bilginlerin dünyalarında, kalmışım bir başıma, bir başıma ve uzak. biliyor musun? binlerce yıl sağılmışım, korkunç atlılarıyla parçalamışlar nazlı, seher-sabah uykularımı hükümdarlar, saldırganlar,… Read More »

Sevdan Beni

terketmedi sevdan beni, aç kaldım, susuz kaldım, hayın, karanlıktı gece, can garip, can suskun, can paramparça… ve ellerim, kelepçede, tütünsüz, uykusuz kaldım, terketmedi sevdan beni…

Rüstemo

modan yaylasına eşkin almadan maktela üzerinde sağımız karbeyaz Çermik dağları solumuz kan kırmızısı fırattır dört mevsim yeşildir orman ve toprak çetin baharları aşiretler iner dersim üstünden sürü otlatır. odunda kömürde pamukta gönlü bir akarsu gibi alıp götüren irzdan ve ekmekten yana bir kara sevdadır yeşil murattır ve bundan ötürü tutmuş dağları ve almış yürümüş sulardan… Read More »

Otuzüç Kurşun – 5

vurun ulan, vurun, ben kolay ölmem. ocakta küllenmiş közüm, karnımda sözüm var haldan bilene. babam gözlerini verdi urfa önünde Üç da kardaşını Üç nazlı selvi. Ömrüne doymamış üç dağ parçası. burçlardan, tepelerden, minarelerden kirve, hısım, dağların çocukları fransız kuşatmasına karşı koyanda bıyıkları yeni terlemiş daha benim küçük dayım nazif yakışıklı, hafif İyi süvari vurun kardaş… Read More »

Otuzüç Kurşun – 4

Ölüm buyruğunu uyguladılar, mavi dağ dumanını ve uyur-uanık seher yelini kanlara buladılar. sonra oracıkta tüfek çattılar koynumuzu usul-usul yoklayıp aradılar, didik-didik ettiler kirmanşah dokuması al kuşağımı tespihimi, tabakamı alıp gittiler hpsi de armağandı acem elinden… kirveyiz, kadeşiz, kanla bağlıyoz karşıyaka köyleri, obalarıyla kız alıp vermişiz yüzyıllar boyu, komşuyuz yaka yakaya birbiine karışır tavuklarımız bilmezlikten değil,… Read More »