Aşk bitti
- f.e.s. ve öbürleri için-
yüreği ağzında bir çocuk
gibi alırken kalemi elime
beceriksiz, acemi ve olasıya
yapayalnızım her defasında
sedef, safir ve kör uyku, dünden
kalan bir aynaya vuruyor düş gibi
ve kâhinin her remil atışında ölüm
kara değil, karada havada ve suda
kıyıda, taşın üstünde
oturmuş denize bakıyor
kimse konuşmuyor onunla
ne rüzgâr ne de izmir
karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün
bir uçurum kenarında vursunlar beni ki dünya
uğuldayıp duran bir uçurum değilmiydi zaten
karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün
siliyor adımı bir dal kırarak çam ormanından
gibi incelterek yetişiyor ardımdaki tipi bana
adımı yazıyorum kar üstüne ve ıslığını çığlık
geçmişim kar sessizliğiyle özetleniyor artık
bir kahkahayla çekip giderim karlı ovalardan
bir uçurum kenarında vursunlar beni,vursunlar
karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün
yolculuklar ve ayrılıklarla anlatılabilir ancak
derim ki kar ve hüzün bir aşkın seyir defteridir
kar yağıyorken milyon kere hüzün yağıyordur
karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün
Ömrüm parmak uçlarıda eriyen bir kar tanesi
yakışmıyor onlara